نرخ باروری متفاوت در کشور چه پیامدهایی دارد؟
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، رضا سعیدی با تأکید بر اینکه کاهش میزان ازدواج و افزایش سن ازدواج از مهمترین دلایل افت نرخ باروری در کشور به شمار میرود، اظهار داشت: با توجه به تمایل بالای زوجین به فرزندآوری، لازم است سیاستهای جمعیتی بیشتر بر تسهیل ازدواج و ایجاد شرایط مناسب برای فرزندآوری متمرکز شود.
وی افزود: بسیاری از کشورهای جهان با کاهش نرخ باروری، سالمندی جمعیت و رشد منفی جمعیت مواجه هستند و حل این معضل نیازمند نگاهی جامع و فرابخشی است.
سعیدی با اشاره به پیچیدگی و ابعاد مختلف جمعیت، ادامه داد: عوامل فرهنگی، اقتصادی، بهداشتی، درمانی، اجتماعی و ساختارهای حمایتی و قانونی همگی بر فرزندآوری تأثیرگذارند و تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد که صرف هزینههای کلان، بدون سیاستگذاری جامع، به نتایج مطلوب نخواهد انجامید.
وی با اشاره به شاخصهای جمعیتی کشور، گفت: در حالی که باروری نکاحی زوجین متأهل از ۲.۴ فرزند در سال ۱۳۹۹ به حدود ۲.۵۲ فرزند در سال ۱۴۰۴ افزایش یافته است، نرخ باروری کل کشور به حدود ۱.۳۶ فرزند کاهش یافته که این موضوع نشاندهنده بهبود رفتار فرزندآوری زوجین متأهل است، اما کاهش تعداد ازدواجها، افزایش تجرد قطعی و بالا رفتن سن ازدواج، از مهمترین عوامل کاهش باروری در کشور به شمار میروند.
رئیس مرکز جوانی جمعیت وزارت بهداشت با استناد به نتایج پیمایشهای ملی اظهار کرد: زوجین پس از ازدواج همچنان تمایل بالایی به فرزندآوری دارند؛ از این رو، در کشوری که فرزندآوری خارج از چارچوب ازدواج جایگاهی ندارد، سیاستهای جمعیتی باید بیش از گذشته بر تسهیل ازدواج و رفع موانع فرزندآوری متمرکز شود.
وی، اختلاف نرخ باروری میان استانهای مختلف را نشانه تأثیر جدی عوامل فرهنگی دانست و افزود: تفاوت نرخ باروری از حدود ۰.۹ فرزند در استان البرز تا بیش از ۲.۵ فرزند در سیستان و بلوچستان نشان میدهد که مؤلفههای فرهنگی، نقشی پررنگتر از عوامل اقتصادی در تحولات جمعیتی کشور دارند.
سعیدی همچنین عوامل مؤثر بر تحولات جمعیتی را شامل تولد، مرگ، مهاجرت و ترکیب سنی و جنسی جمعیت عنوان کرد و بر ضرورت تدوین و اجرای سیاستهای هماهنگ در حوزههای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و حمایتی برای تحقق اهداف جوانی جمعیت تأکید کرد.
