بیمهها؛ عامل تشدید بحران در وضعیت بیماران هموفیلی
امین افشار، در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری، بیان کرد: بیماران هموفیلی و سایر افرادی که با اختلالات انعقادی مواجه هستند، امروز علاوه بر تحریمهای خارجی، با تحریمهای داخلی نیز روبهرو هستند. در گذشته، برای تأمین دارو با مشکلات ناشی از تحریمهای بینالمللی، مسائل ارزی و محدودیتهای انتقال دارو دست و پنجه نرم میکردیم، اما اکنون بزرگترین مانع، تأخیرهای غیرقابل قبول سازمانهای بیمهگر در پرداخت مطالبات داروخانهها و مراکز درمانی است.
وی افزود: سازمان تأمین اجتماعی، سازمان بیمه سلامت، صندوق بیماریهای خاص و صعبالعلاج و سایر بیمههای پایه، مطالبات مراکز درمانی و داروخانهها را با تأخیرهای ۹، ۱۰ و حتی ۱۲ ماهه پرداخت میکنند. در حالی که داروخانهها در همان روز دارو را تهیه کرده و چک صادر کردهاند و به شرکتهای پخش و تولیدکنندگان بدهکار شدهاند و اکنون تحت فشار مالی سنگینی قرار دارند.
افشار با اشاره به وضعیت داروخانههای ارائهدهنده داروهای بیماران خاص، گفت: بسیاری از افراد تصور میکنند که وقتی اعلام میشود دارو در کشور موجود است، مشکل بیماران حل شده است؛ در حالی که این تصور کاملاً نادرست است. ممکن است دارو در انبار شرکتهای پخش موجود باشد، اما به دلیل بدهیهای سنگین داروخانهها و مراکز درمانی به شرکتهای پخش، این داروها به داروخانهها تحویل داده نمیشود. نتیجه این وضعیت، قفسههای خالی داروخانههایی است که بیماران هموفیلی سالها داروی خود را از آنها دریافت میکردند.
وی ادامه داد: شرکتهای پخش دارویی نیز حق دارند؛ آنها هم مطالبات معوق دارند و دیگر توان ادامه این چرخه را ندارند. بسیاری از داروخانهها در فهرست بدحسابان قرار گرفتهاند، برخی با برگشت چک مواجه شدهاند و برخی دیگر عملاً امکان خرید داروی جدید را از دست دادهاند. قربانی اصلی این چرخه معیوب، بیمار هموفیلی است که هر ساعت تأخیر در دریافت دارو میتواند به خونریزی، معلولیت دائمی یا حتی مرگ او منجر شود.
رئیس هیئتمدیره کانون هموفیلی ایران، با اشاره به بدهیهای صندوق بیماریهای خاص و صعبالعلاج، گفت: این صندوق اعلام میکند که حدود ۹۰ همت زیان انباشته دارد، اما آیا بیماران باید هزینه این مشکلات را بپردازند؟ مطالبات مربوط به حدود ۹ ماه از سال گذشته همچنان پرداخت نشده و تنها بخشی از هزینههای اسفندماه و ابتدای امسال تسویه شده است. سؤال ما این است که تکلیف آن ماههای گذشته چه میشود؟ داروخانهها با چه منابعی باید بدهیهای خود را پرداخت کنند.
وی افزود: برای نمونه، تنها به یکی از مراکز ارائه خدمات بیماران هموفیلی، بیش از ۱۵۰ میلیارد تومان بدهکار هستند. این رقم برای یک مجموعه تخصصی، بسیار سنگین است. در این مدت، تعهدات مالی انجام شده، چک صادر شده، دارو تحویل بیماران شده و اکنون هیچ پاسخی برای این حجم از بدهی وجود ندارد.
افشار تأکید کرد: در شرایطی که کشور با شدیدترین تحریمهای خارجی مواجه است، انتظار داشتیم حداقل سازمانهای داخلی از بیماران خاص حمایت کنند، نه اینکه با تأخیرهای طولانی در پرداخت مطالبات، عملاً زنجیره تأمین دارو را از داخل کشور دچار فروپاشی کنند. این رفتار، تفاوتی با تحریم ندارد؛ فقط این بار منشأ آن در داخل کشور است.
وی هشدار داد: اگر این روند ادامه پیدا کند، نه تنها داروخانهها دیگر توان ادامه فعالیت نخواهند داشت، بلکه شرکتهای پخش نیز از همکاری با مراکز درمانی خودداری خواهند کرد و در نهایت، بیماران از دریافت دارو محروم میشوند. مسئولیت مستقیم هرگونه آسیب جانی یا جسمی که در نتیجه این وضعیت متوجه بیماران شود، متوجه دستگاههایی است که از انجام تعهدات قانونی خود خودداری کردهاند.
رئیس هیئتمدیره کانون هموفیلی ایران در پایان تصریح کرد: ما بارها از مسیر گفتگو، مکاتبه و پیگیریهای قانونی موضوع را دنبال کردهایم، اما متأسفانه تاکنون نتیجه مؤثری حاصل نشده است. اگر سازمانهای بیمهگر در اسرع وقت برنامه مشخصی برای تسویه مطالبات مراکز درمانی و داروخانههای ارائهدهنده خدمات به بیماران خاص ارائه نکنند، کانون هموفیلی ایران ناچار خواهد بود از هفته آینده با همراهی بیماران و خانوادههای آنان، تجمعات اعتراضی مسالمتآمیز را مقابل سازمان بیمه سلامت، سازمان تأمین اجتماعی و صندوق بیماریهای خاص و صعبالعلاج برگزار کند تا صدای بیماران به گوش مسئولان برسد.
افشار تاکید کرد: بیماران هموفیلی دیگر توان تحمل این فشار مضاعف را ندارند. تأمین دارو، یک حق قانونی و انسانی است، نه امتیازی که هر زمان منابع مالی فراهم شد، به بیماران پرداخت شود.
